Ziyan

Sokaklar bir sahnedir, herkes kendi rolünde.

Bir acı hikayedir, mutluluk yok sonunda.

Kimisi kahraman, kimisi gariban evlat, kimisi düşer bu yolda.

Hayatım bir beyaz perde arkasında tiyatro.

Çocuk yaşta kocaman sıkıntı, durum fiyasko. Yine herkesin içinde vurdu bize piyango.

Anı yaşa diyorlar ama her dakikam ziyan bro. Basit bir mevzu değil dostum, çok ağır bir bilanço.

Spoti değil, alın terim öder bugün kiramı bro. Bazı işler böyle işte, insanın imtihanı bu.

En yüceye bağlıyım, planı ve ikramı bu. Ne yaparsan yap dönüyorsun işte kısır döngüde.

Yanarsın sen de eğer ateş atıyorsan birinin gönlüne.

İhtişamın görgüde, denk ayar ve ölçüde. Toprak mı olur sanıyorsun ki bunca insan ölünce?

Sokaklar bir sahnedir, herkes kendi rolünde.

Bir acı hikayedir, mutluluk yok sonunda.

Kimisi kahraman, kimisi garibandır evlat, kimisi düşer bu yolda.

Sokaklarda kahraman yok, içine düştün pisliğin.

Sen konuşmasan da mahpusta konuşur kimliğin. Bittiğin yer başladığın, bak çocukluğuna çok uzaktan.

Yalan söyler dünya sana doğrularını bildiğin. Sürüklendim ben de gayri ihtiyari baştan.

Handikaplar yaşatıyorlar, itibarı sarsan.

Ama defter men alında dostum, ihtiyar bir kaptan. Kafesten çıkıp sokağa inmiş bir firari aslan.

Tükeniyor yavaştan zaman, kum saatini çevir. Bekle gelmez ama beklemediğin, ummadığında gelir.

Sokaklar bir sahnedir, gerçekleri anlatır. Yalan dolan sende kalsın, gerçek olan haklıdır.

Sokaklar bir sahnedir, herkes kendi rolünde.

Bir acı hikayedir, mutluluk yok sonunda.

Kimisi kahraman, kimisi garibandır evlat, kimisi düşer bu yolda.

Sokaklar bir sahnedir, herkes kendi rolünde. Bir acı hikayedir, mutluluk yok sonunda.

Kimisi kahraman, kimisi gariban evlat, kimisi düşer bu yolda.