Wirują światła

Wirują światła.

-Wirują światła.

-Żyję w idealnym miejscu, by dostrzegać takie fakty. Trzeba się uśmiechać w sercu, gdy świat traci barwy.

Wśród nocy czarnych szukaj magii oazy, bo cię razi. Ja ją widzę i to nie przez astygmatyzm.

Trzęsą szybą dramy i pasy. Ja mam w tym asyl.

Potem wkładam szybkie adidasy, bo to idealne miejsce, idealny czas, by ogarnąć wszystko to raz, dwa, trzy.

Jak się patrzy, liczy się to, co masz we łbie, a to otoczenie nie jest ważne.

To rozumiałem już.

Nigdzie bowiem nie schroni się człowiek bezpieczniej, spokojniej niż do duszy własnej. Marek Aureliusz.

I nic się nie zmieni, jak nic się nie zmieni, lecz nic się nie dzieje, gdy nic się nie dzieje.

Świeci słońce, chociaż nie widać promieni. Zbiera burzę ten, który wiatr sieje.

To chyba z nieba znak, bo dobro dziś do mnie wraca.

Sprawię, by zwolnił czas i niech wirują światła.

Niesprawiedliwy świat, tak sobie go wyobrażasz.

Przestań w nim szukać wad i niech wirują światła.

Latarnie wszędzie dawno zgasły. Dziś drogę do domu wskażą mi na niebie gwiazdy.

Jak znalazłem się w tym miejscu? Nie pamiętam, ale czuję się jak w epicentrum.

Trzęsie się ekran. Zawsze do szczęścia milimetr. Niewiele brakowało mi albo aż tyle.

Tak było, jak byłem szczylem. Pamiętam chwile zwątpienia, a nawet grozy.

I nie tylko po północy. Już odstaw na bok te troski, by w cieniu znaleźć azyl.

I może właśnie w tym miejscu odwrócisz historii bieg.

Jak najdalej od pojebanych dram, gdzie bezpieczny brzeg.

Pewnie dotrę tam, nawet jeśli sam. Wybacz, to nie grzech.

To chyba z nieba znak, bo dobro dziś do mnie wraca.

Sprawię, by zwolnił czas i niech wirują światła.

Niesprawiedliwy świat, tak sobie go wyobrażasz.

Przestań w nim szukać wad i niech wirują -światła. -Polska wersja PZ.

-Wirują światła.

-Wirują światła, kiedy walę tu kolejną setkę. Piętnaście lat. Tego potem nie tknę. Na razie się przewracam.

Prędkość wytracam na zakręcie. Mój tata też zawsze butelkę miał w kredensie.

Ja do wszystkich mam pretensje za to, że mi nie wychodzi nic.

Nie czaję jeszcze, że moje myślenie szkodzi mi.

Wydaje mi się, że świat wrogi mi, rzuca kłody pod nogi mi, lecz przecież ciągle nic z tym zrobić nie chcę jeszcze.

Później zrozumiem, że świat sam kreuję, bo jestem tym, co myślę i co czuję. To, czego potrzebuję, przyjdzie później.

A jak ciężko popracuję, pech stąd pójdzie. Trochę się rozluźnię.

Sporo ludzi zawiodłem, kiedy byli dla mnie, ale jeszcze dobro wróci, tylko spłacę karmę.

Jakieś międzyplanetarne połączenie chyba czuwa, bo zacząłem się odkuwać. Jo.

To chyba z nieba znak, bo dobro dziś do mnie wraca.

Sprawię, by zwolnił czas i niech wirują światła.

Niesprawiedliwy świat, tak sobie go wyobrażasz. Przestań w nim szukać wad i niech wirują światła.

Jakiś czas temu światło zgasło. Się zastanawiam. Nie mogę zasnąć.

Zgubiłem siebie znowu na tych rozstajach. Czas ucieka nadal.

Jakiś czas temu światło zgasło. Jedynie jeszcze świecą gwiazdy. Się zastanawiam. Nie mogę zasnąć.

Latarnie wszędzie dawno, dawno zgasły. Jedynie jeszcze świecą gwiazdy.

Pośród nich się zastanawiam.

Czas ucieka nadal.